حجم ویژه به عنوان یکی از کلیدی‌ترین پارامترهای مکانیک خاک، نقشی اساسی در روابط پایه حجمی-وزنی خاک ایفا می‌کند. در بسیاری از مطالعات گذشته، تأثیر حجم ویژه در مدلسازی رفتارهای مختلف خاک، به ویژه در زمینه‌های مرتبط با روابط تنش-کرنش و ارزیابی اتساع خاک، مورد توجه قرار گرفته است. در این مقاله، تاثیر این پارامتر با توجه به اصول ترمودینامیک و ضرورت استفاده از آن برای بهبود مدلسازی روابط تنش-کرنش به دقت بررسی شده است. بر اساس اصول ترمودینامیک، تغییرات حجمی و در نتیجه اتساع نمونه‌های خاکی، باید با توجه به حجم ویژه ذرات خاک در نظر گرفته شود. این بدان معناست که هرگونه تغییر در حجم ویژه تأثیر مستقیمی بر رفتار مکانیکی خاک دارد و در بسیاری از مواقع، نادیده گرفتن این تغییرات منجر به خطاهای جدی در پیش‌بینی رفتار خاک می‌شود. به طور خاص، زوال انرژی در توده‌های خاکی، زمانی که تغییرات حجم ویژه به طور دقیق در سیستم معادلات اصلی لحاظ شوند، قابل تحلیل و ارزیابی است. در این راستا، تغییرات حجم ویژه نه تنها در توزیع تنش‌های داخلی بلکه در محاسبات حداکثر نسبت تنش نیز تاثیرگذار خواهد بود. برای ارزیابی اعتبار این مدل، نتایج بدست آمده از معادلات پیشنهادی با داده‌های آزمایشگاهی مقایسه شده است. نتایج این مقایسه نشان می‌دهد که مدل پیشنهادی توانسته است تطابق مناسبی با داده‌های واقعی داشته باشد. این موضوع نشان‌دهنده کارایی و دقت بالای مدل در پیش‌بینی رفتار تنش-کرنش خاک در شرایط مختلف است.